Aan het woord is de vertrekkende voorzitter van de GOW. Een mooi verhaal, passend ook om als laatste item op de website CrossAmateurs.nl te staan. Op deze plek willen we Harry Kamphuis danken voor zijn inzet binnen de GOW. We hopen hem nog eens bij 1 van de GOW wedstrijden te mogen begroeten, en wensen hem succes toe bij zijn andere activiteiten, oa als bestuurslid van de Nacht van Hengelo! (rechts op de foto in gesprek met Rudie Kemna tijdens Rudie`s laatste Nacht van Hengelo)



Niet omdat ik de (vertrekkende) voorzitter van de GOW ben, er is tenslotte een tijd van komen en een tijd van gaan. Meer omdat ik, wellicht als een van laatsten, nog weet hoe het allemaal is begonnen met de GOW. Bij het in de lucht gaan van de GOW-website een korte terugblik...

Hoe is de GOW ontstaan?
In 1966 hebben de gezamenlijke Twentse wielerverenigingen het Nationale Veldrit-kampioenschap georganiseerd in Markelo. Dat was een groot succes en het plan ontstond om ook gezamenlijk veldritten in deze regio te organiseren. Dit naast de trainingswedstrijden die toen nog bij Cafe Haverkamp in Markelo werden gehouden. Volgens de reglementen van de KNWU was deelname aan deze "interclubwedstrijden" destijds beperkt tot de leden van maximaal 6 verenigingen. Deze nu onbegrijpelijk regeling was bedoeld om te voorkomen dat deze wedstrijden de meer algemene wedstrijden teveel zouden vervangen.
De gezamenlijk verenigingen beperkten zich niet tot alleen de Twentse verenigingen. Ook de Gelderse wielervereniging De Stofwolk behoorde van meet af aan bij die gezamenlijke verenigingen. Daarmee is de naam GOW ook verklaard. GOW staat voor Gezamenlijke Oostelijke Wielerverenigingen! (Dit in tegenstelling tot alle varianten die in omloop zijn).

Is de GOW een vereniging? En is er een bestuur?
Niks van dit alles ! Je zou kunnen zeggen dat het de meeste platte organisatie is die men zich voor kan stellen. Prachtig toch dat het nu al zo lang op deze wijze kan bestaan. De gezamenlijk verenigingen droegen elk jaar een soort contributie bij om de organisatiekosten te dekken. Vergaderingen ( de eerste jaren soms wel 6 of 7 keer per jaar !) werden bij toerbeurt bij de wielerclubs gehouden. Ook de voorzitter van die vergaderingen wisselde steeds. Dat laatste beviel toch niet en degene die destijds de meeste kritiek daarop had (en dus de grootste praatjesmaker was), ontkwam er natuurlijk niet aan als vaste voorzitter gebombardeerd te worden.
De praatjes zijn wel belangrijk minder geworden. De laatste jaren werd nog maar één maal per jaar vergaderd over de kalender, de planning en de organisatie van de wedstrijden. Dat kan natuurlijk alleen maar bij een grote participatie en betrokkenheid van de onderscheiden wielerverenigingen in deze regio.

Wie heeft het dan mogelijk gemaakt?
Jarenlang heeft de wielervereniging het Oosten en sinds een paar jaar,even spontaan, de Zwaluwen uit Almelo de organisatie van de trainingsritten voor hun rekening genomen. Andere verenigingen leveren mankracht voor parcourswachten e.d. Juryleden melden zich spontaan. Jurylid Joke Kroon leidt dat allemaal in goede banen. Zorgt verder voor presentjes en prijsjes voor de jeugd en verzorgd samen met Dick Soepenberg de uitslagen en klassementen. Peter Janssen is sinds jaren de schatbewaarder/ penningmeester van de GOW. Op deze toch simpele wijze wordt in deze regio gelegenheid geboden om veldritten te rijden en daarvoor niet ver van huis te hoeven gaan zoals dat ook voor de trainingswedstrijden geldt.

Hoe nu verder?
Inmiddels zijn, nu de limiet van 6 deelnemende verenigingen is verdwenen, zo`n 12 wielerverenigingen actief in GOW verband. Het gebied waar nu GOW veldritten worden gehouden wordt steeds groter. Van Doetinchem tot Apeldoorn en van Hardenberg tot Oldenzaal !
De GOW voorziet in een behoefte. De bezetting van de wedstrijden vertoont een stijgende lijn. De penningmeester behoeft de contributie van de wielerverenigingen niet meer te innen. Via inschrijfgeld en sponsoring worden de noodzakelijk te maken kosten gedekt.
Via deze website, die geweldige mogelijkheden biedt voor een verdere, betere en gerichte communicatie tussen renners, deelnemers en wielerverenigingen, zal de plek die de GOW inmiddels in deze regio en in wielerland heeft ingenomen niemand meer kunnen ontgaan. Verdere activiteiten zijn niet uit te sluiten.

De vraag is natuurlijk of bij dit alles de `platte` organisatie die de GOW nu kent, toereikend blijft danwel hooguit de nostalgie daarvan resteert. De tijd zal het leren!
Harry Kamphuis